شعر کلاژ
تجربه تجرید در شعر پارسی*

 

گم شدم در خود نمی دانم کجا پیدا شدم (عطار)

جان ز تن بردی و در جانی هنوز (امیر خسرو دهلوی)

 

در جستجوی مشعل تاریک مردگان (توللی)

حدود خانه ی بی خانمان ما ز کجاست؟ (عارف قزوینی)

 

ابر چشمم ژاله بار است (ملک الشعراء بهار)

خواب در چشم ترم می شکند (نیما)

.

یک شاخه – در سیاهی جنگل – به سوی نور – فریاد می کشد (شاملو)

آینه محدب کولاک قرنها / موی سفید سینه تاریخ / قطب سفید غربت مهتاب  (مفتون امینی)

کاروانی آمد بارش لبخند (سپهری)

 

خنده روز که با اشگ من آمیخته رنگ (ابتهاج)

در دل من همه کور اند و کرند (اخوان)

 

در لهجه های مبهم گرداب (یدالله رویایی)

پاشیده هم شراب کف آلود ماه را (نادر پور)

 

بهار کاشی گنبد دو باره شبنم کرد (آتشی)

این چه حزنی است که در همهمه ی کاشی هاست؟ (شفیعی کدکنی)

 

مرا تاریک کن ای تیره روشن (آتشی)

در اطاقی که به اندازه یک تاریکی است (فروغ)

 

شب یادبود بلوغ لجن (نعمت میرزاده)

که در آن لحظه زنی چشمهایش را به کبوتر بخشید (براهنی)

چراغ را دوشن می کنم – تا در آن غروب کنم (احمد رضا احمدی)

 

سفر حجمی در خط زمان

به آواز قناری ها – که به اندازه یک پنجره می خوانند.

قلب من گویی در آن سوی زمان جاری است (فروغ)

در چه چشمی، با چه آیینی – چنین آیینه آرایی است (محمد عبد الملکیان)

 

غوغای خاموش علف ( گرمارودی)

طلسمی ترانه سوز – گلوی مرا سنگ می کند (علی بابا چاهی)

خورشید – در پست پلکهای من اعدام می شود (خسرو گلسرخی)

نثار راه تو یک آسمان شقایق سرخ (منوچهر نیستانی)

 

در آفتاب بنشینبم تا گل کنیم (احمد رضا احمدی)

ناگهان – چقدر زود – دیر می شود (قیصر امین پور)

  

* منظور از تجرید نماد اندیشه ی انتزاعی غیر از مفاهیم عرفانی و متافیزیکی و بمفهوم تصور و تصویر سازی جدای از واقعیت های عینی است. این مقوله از گزاره های "سورئال" آغاز می شود که ضمن در برداشتن اجزاء "رئال" تناسب ها، مقیاس ها و ترکیب ها غیر "رئال" هستند. در حالت پیشرفته اجزاء نیز از واقعیت فاصله می گیرند و به "آبستره" تبدیل می شوند. در نتیجه منظور از تجربه تجرید نمود "ایماژ" هایی در طیفی از سورئال تا آبستره را در بر می گیرد. 

Surreal:

Works feature the element of surprise, unexpected juxtapositions and however many Surrealist artists and writers regard their work as an expression of the philosophical movement first and foremost with the works being an artifact...