( سايه ) با سايه ام قدم مي زدم که گفت: ازشيب که مي گذری، از خم شدن خسته مي شوم نزديک چاله ای/ به درون چاله افتاد و ماند خم شدم/ گرفتمش/ و همراه بردمش پشت پيچ/ آفتاب را که ديد/ ترسيد و گفت: شرمنده ام که جلو افتاده ام يکباره ابر/ آفتاب را گرفت/ و رنگ از رخ سايه پريد تاريک تر که شد/ سايه ام ديگر نبود من مانده بودم و نيم سايه های ابرهای سياه   يک دو راهي در راه/ سايه هم مي ماند من به پايان دوراهي هستم/ سايه ام حيران است اگر اين گام بلند آمد وشد/ سايه ام خواهد رفت     5 آوريل 2006