( صدای برف )   ندای کبود بی پایان/ آخرین قناری باغ/ صدای برف چگونه بود؟ کریک کریک- زیرپا!   تحسین یک لحظه/ گرگر هواپیما/سراسر شب بر فراز اقیانوس/ موج ستاره ها روی زمین/ تا آنجا که تمام زندگی پشت سرت یک نقطه بود.   روز چه خوبی دارد بر سراشیب تپه های حیران کویر؟ با د سینه اش را پاره پاره می کند/ بال های خال خال مرکبی/ هرچه گوش می دهم نمی شنوم/ مثل مرغی که در برف پی دانه می گردد.   آنقدر آتش گرفتم که سراسر شعله ام/ گریزازتمام زندگی و به درون زندگی رفتن/ نگاه سنگین ساعت/ برکه ی غورباغه ها/ مسیر تبخیر بخار/ استخوانی با سایه های باریک/ در راه تاریک/ زالو به زانو/ زرد آلوی زهر آلود/ تکه ای گوشت بر سینه آفتاب - خوراک سگ/ تکه ای در هوا- خوراک کلاغ.   برآمدگی هائی از غبار و گریس/ چروک باند پیچ گلبرگهای یاس/ بشقاب لیلی آبی/ شب با دود سیاهی برخاست و چشم مرا کور کرد/ نوک انگشت مغز سرم را نوازش می داد/   در تاریکی زانو زدم تا تهی بودن را پاره کنم/ نا گاه - غیبت کامل قناری را حس کردم. 2006