(غبار دست)   غبار پیری دستت/ کنار فنجان قهوه/ پشت شیشه نیمه مات/ پیدا بود با وجود تمام خطوط / همان دست همیشگی/ مهرآگین و آشنا/ از درون شیشه مات/ دلم پر زد برای گرفتنش/ تابه گونه ام بیاورم انگشت ها را غرق در بوسه/ کف دستت را پر از قطره های اشگ و با بخار دهان/ چین های آنرا صاف کنم.   پروانه ای از دلم پرید/ قلبم زیر آواری ریخت لرزه ای از گونه ام لغزید/ و دستم به شیشه نرسید یک ثانیه بعد/ سایه ای وجودت را ربوده بود 11 جون 2006