( اندیشه )   یک: ستاره ها بعضی ستاره ها/ هنگام رعد و برق/ به زمین می آمدند یک لحظه بود/ که روی آبی رود/ پر از ستاره بود بعضی از ماهی ها/ در حباب آب/ ستاره می بلعیدند- خنده حضار در آتش و دود پیرمردی فرمود: زندگانی زیباست- و حضار کف زدند. دو: آرزوها آرزو بهانه ایست برای ابراز نیاز چرا بی آرزو هستی و بی نیاز؟ بی نیازی فقر است! آنکه به تو این همه داد- چرا یک آرزو نداد! سه: برگ محصول برگ- کود برگی است و مصرف برگ- بعد از خاک شدن آغاز می شود هر چند هزار سال به ریشه های درخت می زنی؟ اعتماد تاکی به خواب؟ یا سیخ کباب و کاسه ماست؟ بیش از آن پیری که به انتظار آینده بنشینی. چهار: اندیشه هنرت، بریدن زبان/ بی هنری ات، شکستن دست زیرا که نمی دانی، اندیشه کجاست/ آنچه می توانی از آن محرومم کنی- از آغاز- از آن من نبوده است/ آنچه شکستنی است- یخ غیر قابل ذوب شدن است آنچه در سردارم- آب روانی است که با انحنای واقعیت ها تغییر شکل می دهد/ چونان - زیبائی صحرا و مهر قلب مغزم را به سنگ مکوب- این قلب است که لبریز اندیشه است یک تیشه به پا/ اندیشه رها حافظه تاریخی است کجاست؟ خون که بر زمین ریخت- اندیشه ریشه می کند/ و تاریخ ماندگار یاد اندیشه را با کدام تیغ میزنی؟