( باز هم بگو ) باز هم بگو/ با یک سار تابستان نمیشود صدایم را با درد غمت بشکن تا برای گفتن سرسختی ام نفس تازه کنم شاخه زیتون هراز/ زبانی مرده ولی اشگی زنده و جاری پژواک مردد درد قلب/ شکست زود رس شکیبائی اراده برتر حتی در خاک هم آزاد از انده نیست شدن شعله های شناور و دود/ باد تیز و آتش تند گاه شورش یک ضرورت تاریخ است- مثل سیل، زلزله، آوار- یا می گساری شب یلدا چه شکیبا شگفتی را در کنج نگاهت نگه می داشتی و چه بردباربار پریشانی را بر دوش می کشیدی به دنیا آمدن- ماندن – سپس رفتن/ درست مثل ستارگان خورشید هم که غروب می کند برای طلوع دوباره است باز هم بگو... 8 جولای 2006