(ترانه) شب از شراره ی آتش نمي رسد شرری به فرش شقایق عرش دقايق ما    ميان ماندن و رفتن – بين دو شاخه ی ترد بهاری به بهای تابستان هوس های هول انگيز -  يادمان کوچ گاه – وسوسه های مهاجرت زیباست   سنگ اگرسفر نمي کند صبوری نيست آب نيک مي داند سکون لجن بارست   هجوم سِاهي به محو خزان نسيمي به بهانه ی سرما اسرار زندگي لای ملافه ی برف   نگاهي ميان ترانه ام خوابيد چه زود دير هنگام است هنوز ترانه در آغاز ترنمي تازه ست.