( اصرار ) یک: دست به زانو درون عمق سکوت مور مور مغر بند بند استخوان بدن درد بی نام میان ابروها آنجا که شماره ها همه معکوس اند گفتم ببار- اشک از قدرت نمی کاهد گفت: با اینکه هوا سرد است کسی نمی لرزد  دو: با اینکه صدا دیگر نیست – اصراری هست – که آنجا هست گفت: با من بیا به به فراسوی لرزه های موج وار کویر تا صدانی را که می شناسی با هم  بو کنیم پرسیدم: آنجا که ستاره ها همه فانوس اند؟ گفت: با اینکه هوا سرد است کسی نمی لرزد  سه: از آن همه بهمن سرمای یخبندان چیزی جز ناچیز برجای نمانده است بوی بهار در لوء لوء جویبارزیرچنار آنجا که بنفشه ها همه خندانند  چهار: تابش آفتاب از میان راه راه سایه های شاخه ها ریزش سرخ پیام از گل دیوار گفت: با من بیا کنار همیدن تا نیمه های سحر آنجا که جمعه ها همه تعطیل اند گفتم: با اینکه صدا دیگر نسیت – تکراری هست – که آنجا هست