( گلپر )   بخار گلپر عدسی/ ندای سرزمین دور در موج پنجره ها/ بازتاب تصویر کویر در آینه/ بوی زیره و زیتون/ رعد سقف آسمان را به دو نیمه کرد/ جائی که کتاب بی صاحب بود.   تنهائی کتاب کتابخانه ای که هرگز کسی نبرده بود- نگاهی به دیده ام می ریخت/ کتابی که درون آن پیدا بود/ کتاب ساکنان شکاف در زمین/   چرا مردم خیابان کورند؟/ چرا این همه زخم زبان در کوچه ریخته است؟   اندوه و سرور دو گوشه از یک لقمه/ کمبود زندگی در اخبار غروب/ بی ایمانی به انسان ها و به پرچم هایشان/ گم شدن در انبوه درختان بی گناه/ اشتراک پرنده ها در هوا- بدون پرداخت وجه اشتراک/   پرنده امسال به آشیانه پارسال نمی رود/ اما پرنده مهاجر که برگشت دنبال آشیانه سال گذشته است سنگ عاقل تر از انسان حیران است/ و هرزندگی نیازمند مخفیگاه خود.   آنقدر شبانی کرده ام که گله وار راه می روم/ آنقدر اندوه که نمی دانم به کجا بسپارم/   ریشه خوب است اما اخبار ناخوشایند خوش نیست/ سرزمین سنگ های نرم/ نشستن بر نرمای زانو/ جائی که مستراح رفتن زجر است.   امروز به دیدار بهار می روم/ گام نهادن در صبح بهار/نان پهن و پنیر سفید/ جائی که سایه دست مرد به زانوی نامحرم زلزله است/ و روزهائی که هم در دارند و هم دروازه. 10 جولای 2006