( سایه رفتن )   يک: نياز انسان به کار/ و نياز کوزه به آب نام يک يک گا و ها  را مي دانست / و نفس های تک تک برنج های خام را مي شناخت برخورد ورد دعا به ديوار روبرو/ ترکش فرياد بربازتاب لرزه ی کاسه ی آب بر گچ سقف آخ !!!  خواب مادر شکست از اين فرياد.   دو: سِبِي که مي برم برای تو ست/ برای که زانو مي زني؟ دستي به شانه هم/ آبي به روی گور فصل کبوتر خا کی/ هنگامي که "الف" از "يا" گول خورده بود.   سه: اعليحضرت قدر قدرت/ منجي جهان/ رژه ی زرمايش زمان عصر پائيز/ آخر بهمن/ سقوط شهرقصه ها/ تولد ملت صبح آزادی/ عصر استقلال/ آغاز قرن شهروند معمولي سوگند وفاداری/ شير پاستوريزه/ رايانه ی يارانه ای/ زباني معتقد به روح و خدا.   چهار: کتابخانه ام برای اجاره نيست/ اگر مي روم/ روح من مي ماند به مستاجر بگو: روی آن صندلي کوچک آبي که گاه تکان مي خورد/ من نشسته ام به درستي باران/ به خوشحا لي دلقک/ به زيبائي تصوير برديوار/ پاک -  چشمه ی آب ذلال/ در معدن متروک ذغال   پنج: در خنکای بهار/ در آبي ماه/ در سايه ی بادبادک سبز شب اول ماه/ که سحر تاريک است/ و در آن تاريکي / کوچکترين ما شجاع ترين ماست آن گاه که ديگر ماه / به کسي هشدار نمي دهد/ در نور چراغ همسايه / شاهد سايه ی رفتن ما  10 جون 2006