( فصل گرمای برف )   بهار که از نیمه گذشت و آسمان فرو ریخت درخت و چمن برای حذف گل تبانی کردند/ قتل عام سرخ و سپید و زرد و صورتی بعد همه جا یک رنگ شد: زمین سبز- آسمان آبی سپس درخت با چمن نساخت و پیشا فصل گرم برف، چمن را سر برید بعد همه جا بی رنگ شد: زمین خاکی- آسمان خاکستری  آن گاه که ماه کنج ستاره دوگانه بود/ عصر غروب جون او پرواز کرد امان/ امان/ امان از ردیف درج نام ها در رج روزنامه ها/ از الف "ای" یا یای " آیدا" بگذار راز پرخاش او در آینه را با تو باز گو کنم: آنقدر تشنه بود که می خواست همه را از تشنگی سیراب کند  پس از قتل عام غنچه ها/ همه اسیر رنگ شدند: آبی، سرمه ای، لاجوردی خونی بیرق های سر گوچه ها رنگارنگ شنبه ها: سبز سبز/ یکشنبه: سیاه سیاه/ جمعه ها- سرخ سرخ یکباره صدائی در هوا پر زد: بیا/ بیا/ بیا !!! بر این چشم بی نگاه سرمه ای بزن/ چشم او مهتابی است چشم شاهین منگ- سبز آبی رنگ/ دشنه- لاجوردی سیاه و دیوار نوشته ها: یا تاریخ را بساز/ یا به تاریخ ملحق شو اول از گرگ می ترسی- بعد با او می رقصی- بعد خوی گرگ گول آرامش دریا را نخور/ این همان لحظه ایست که باید تغییر مسیر بدهی نه آن گاه / که توفان سر رسید روباه باش/ بیش از آن جای پا بگذار/ گاه خلاف جهت مسیر/ علامت گمراه کننده پشت سر نگران نباش چه چیزی تغییر کرده است/ از آنچه تغییر نکرده است بترس/ از ثبات فصل گرمای برف 20 جون 2006