( اگر زشت )
یتیم جنگ/ بی ریشه وبی قرار/
نه حافظه ای ز پس/ نه راهی در پیش/ بیگانه ز خویش/
نگاهت که به آسمان دوخته بود- امیدی بود/
نگاهت که به نگاهم خورد- دلم آشفت/
نگاهت که بر زمین افتاد- قلبم شکست/
گفته هایت به گوش نمی رسید/
اما - ناگفته هایت در سرم می کوبید/
نوشته هایت خواندنی نبود/
اما خطوط خالی بین فاصله ها- پر از نوشته بود/
غروب که از افق افتاد/ فاجعه سر رسید/
واژه نابهنگام که آمد/ قلم شکست/
اگر اوضاع زشت است- مردم زشت نیستند/