( شفا )   شبی که از آسمان مرگ بارید/ رعد سقف آسمان را شکست ستاره ها گرگر به زمین ریختند/ یک لحظه بود- که روی آبی رود- هزاران ستاره بود توفان بهمن که چشم ماه را کور کرد/ خورشید از پشت شیر گریخت افق که گم شد موجی به بلندای تیرگی رسید. آواز جیغ/ سرگیجه ها/ سر درب آویزان درب نیمه باز/ و کوبیدن نیم لته ی درب به باد. سبزای آب در ترس لرز/ سنگ هشتی سه گوشه ی دالان تاج درخت در نوسان/ فواره ها خیره به دیوار خشت و گل فریاد های و وای/ و بعد.../ جام عزا در هوا هویدا بود ناله ای از پنجره به التماس افتاد/ گفتم برو- اگر حاجت ات مستجاب نشد- بیا شاید از دعائی که دیشب خورده ام تو را هم شفا دهم 8 جولای 2006