(فرياد سکوت)   آن وز که فريادت سکوت مرا مي شکست – مي گفتي – دنيای تو ام/ امروز که سکوتت صدايم را مي شکند – کليد واژگان را گم کرده ای/ تا کجای شکيبائي شکوه های دلم را زير دندان آسياب لغزه کنم؟ ديگر گر گر فرياد سکوت امانم نمي دهد! 27 مارس  2006